Pracownicze Plany Kapitałowe Nowe, wspólne oszczędzanie

W ubiegłym roku weszła w życie ustawa o Pracowniczych Planach Kapitałowych (PPK). To dobrowolny, prywatny system długoterminowego oszczędzania, dostępny dla wszystkich zatrudnionych. Jest on tworzony wspólnie –  przez pracownika, pracodawcę oraz państwo. 

Według autorów ustawy PPK zostały stworzone, aby zwiększyć bezpieczeństwo finansowe Polaków, wpłynąć na rozwój gospodarki, przedsiębiorstw, zwiększenie ilości miejsc pracy oraz pomnażanie prywatnych oszczędności emerytalnych pracowników. Poszerzenie systemu długoterminowego oszczędzania jest nowym rozwiązaniem wzorowanym na doświadczeniach wielu krajów, w których funkcjonują podobne programy pracownicze. Autorzy ustawy zapewniają, że wybrano z nich najlepsze praktyki i najefektywniejsze mechanizmy, a następnie dostosowano je do polskich realiów. Tak jak w innych krajach (m.in. Niemcy, Wlk. Brytania, Skandynawia, USA, Kanada) również w Polsce ustawowy obowiązek tworzenia systemu PPK dla pracowników spoczywa na pracodawcy, przy jednoczesnym wsparciu ze strony państwa. 

PPK są wdrażane etapami. Zależą one od wielkości przedsiębiorstwa. Pierwszy etap - od 1 lipca 2019 roku objął firmy zatrudniające co najmniej 250 osób (według stanu na dzień 31 grudnia 2018 r.), kolejny –  od 1 stycznia tego roku – firmy z co najmniej 50 pracownikami (stan na 30 czerwca 2019 r.), następny - od 1 lipca tego roku i dotyczy firm zatrudniających co najmniej 20 osób (stan na dzień 31 grudnia 2019 r.).
Od 1 stycznia 2021 roku objęte ustawą zostaną pozostałe podmioty oraz jednostki należące do sektora finansów publicznych. Niezależnie od tego, ile osób zatrudniają.
Jak jest finansowany system PPK? Wpłaty na konto pochodzą od pracodawcy, pracownika i państwa. Pracodawca i pracownik przekazują do PPK wpłaty podstawowe –  obowiązkowe. Ale zarówno pracodawca, jak i pracownik mogą zadeklarować przekazywanie wpłat dodatkowych - dobrowolnych. Wysokość wpłat jest naliczana procentowo od wynagrodzenia brutto pracownika. Natomiast państwo ma dodawać do tej puli określone kwoty – niezależne od wysokości dochodów pracownika. Oszczędzający przez co najmniej trzy miesiące otrzyma od jednorazowo 250 zł tzw. wpłaty powitalnej. Następnie zaś co roku, po spełnieniu określonych warunków, państwo będzie zasilać konto pracownika kwotą 240 zł. 

Kogo obejmuje system PPK? Automatycznie zapisywane są osoby zatrudnione będące w wieku od 18 do 54 lat. Od 55. roku życia pracownik samodzielnie składa wniosek o przystąpienie do programu. Zgodnie z ustawą instytucję finansową, która ma zarządzać PPK, wybiera pracodawca, w porozumieniu ze związkami zawodowymi lub (gdy nie ma ich w firmie) z reprezentantami pracowników. Należy tego dokonać spośród 20 takich podmiotów znajdujących się na stronie www.mojeppk.pl. Wybrana instytucja finansowa otwiera dla pracowników imienne rachunki, na których będą gromadzone oszczędności.  Każdy ma jednak możliwość rezygnacji z oszczędzania w PPK. Można to uczynić jeszcze przed zawarciem umowy o prowadzenie takiego rachunku. Wtedy nie będzie uczestnikiem systemu planów kapitałowych. Można też zrezygnować już po przystąpieniu do PPK – w dowolnym momencie i wtedy na konto pracownika nie będą wpływać wpłaty pracodawcy oraz dopłaty ze strony państwa. Rezygnacja musi być złożona na piśmie (bezpośrednio, nie za pomocą maila) z własnoręcznym podpisem.

Pracownik, który podejmie decyzję o oszczędzaniu w ramach PPK, po osiągnięciu 60. roku życia będzie mógł sam zdecydować, jak zamierza skorzystać ze zgromadzonych środków. Może dalej odkładać środki w PPK lub jednorazowo wypłacić 25 proc. środków, a pozostałe wypłacać co miesiąc przez 10 lat. Wypłata w tej formie będzie zwolniona z podatku od zysków kapitałowych i dzięki niej pracownik ma zyskać dostęp do zgromadzonych przez siebie środków przez dłuższy okres przebywania na emeryturze. Kolejne rozwiązanie –  pracownik nie może wskazać dowolnej kwoty do wypłaty jednorazowej, będzie to zawsze 25 proc. środków. Jednak pozostałe oszczędności może wypłacać w dowolnej liczbie rat (również w jednej). Ale zmniejszenie liczby rat poniżej 120 będzie skutkować koniecznością zapłaty należnego podatku od zysków kapitałowych. Pracownik będzie mógł też dokonać wypłaty transferowej, czyli przenieść zgromadzone środki na polisę w zakładzie ubezpieczeń – z prawem do świadczenia okresowego lub dożywotniego, rachunek terminowej lokaty oszczędnościowej lub może wypłacić środki w formie świadczenia małżeńskiego – wypłaty z jednego, wspólnego rachunku małżeńskiego.

 
4( 137)
Lipiec'20