Autor

Dariusz Staniewski

 Pojawiły się dwie wiadomości – tradycyjnie, dobra i zła. Na początek może ta pierwsza. Otóż znana amerykańska stacja telewizyjna CNN podała sensacyjną i szokującą informację – w naszym województwie – zachodniopomorskim, a dokładniej w niewielkiej wsi Chwarszczany (niedaleko Myśliborza), może się znajdować legendarny Święty Graal – kielich, w którym miało dojść do przemienienia wina w krew Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy. Nie wiadomo czy istniał czy też nie, ale szukało go i szuka wielu na całym świecie od lat. Nawet wybitny poszukiwacz zaginionej arki Indiana Jones. A tymczasem w Chwarszczanach znajduje się kaplica i warownia wzniesione przez legendarnych templariuszy w 1232 roku. Oni to mieli być w posiadaniu Świętego Graala od czasu wypraw krzyżowych. A w chwarszczańskiej kaplicy znajduje się podziemna komnata. A w niej georadar archeologów, którzy prowadzą tam badania od lat, wykrył kryptę ze szczątkami rycerzy templariuszy. I  według amerykańskiej TV, to może być przełom w poszukiwaniach Świętego Graala. No bo jest szansa, że być może znajduje się on właśnie w tej krypcie. Właśnie w tej małej wsi, gdzieś na końcu świata.

Podobno jak tylko amerykańska stacja podała tę sensacyjną wiadomość, to zagotowało się w całym Hollywood. Steven Spielberg i Georga Lucas odpowiedzialni za przygody dr Indiany Jonesa zaczęli gorączkowe przygotowania do kolejnej części przygód archeologa. Choć jak wszyscy pamiętamy Indiana już raz odnalazł kielich. Ale wypadł mu z rąk, poturlał się w rozpadlinę skalną i przepadł gdzieś we wnętrzu Ziemi.  Na szczęście nie wpadł w łapy atrakcyjnej archeolog - blondynki – faszystki, która za swą łapczywość została ukarana również spotkaniem z lawą drzemiącą we wnętrzu ziemskiej skorupy. Ale wiadomość z Chwarszczan podobno wszystko zmieniła. Jest szansa na powrót Indiany Jonesa i Świętego Graala. Tym razem akcja będzie się działa na Pomorzu Zachodnim, bo ślady templariuszy odkryto także w Myśliborzu i Rurce. Niewykluczone, że scenariusz stworzy Dan Brown, który przecież jest specjalistą od tego zakonu. Czeka nas więc na pewno sporo zwrotów akcji, niewykluczony jest udział jakiegoś kolejnego demonicznego fanatyka od któregoś z tajemniczych stowarzyszeń rządzących światem z wygodnej kanapy albo agenta (lub agentki) Watykanu. Filmowcy gromadzą już pieniądze, kompletują ekipę, odtwórca głównej roli Harrison Ford zamówił kilka lekcji języka polskiego, aby móc (jakimś cudem) wymówić nazwę wioski Chwarszczany. Łatwo sobie wyobrazić jak to może wyglądać: „What is this?  Hłau…, hłuoskany…, hłoou…, hłauszżdżanyyy…F..k, f..k, f..k!!!”.  Szkoda tylko, że Pan Samochodzik, który również szukał skarbów templariuszy nie weźmie w tym udziału. Ani porucznik Borewicz – lata już nie te. Zresztą kolejka chętnych do odnalezienia Świętego Graala jest dużo dłuższa. Przecież teraz prawie każda stacja TV w Polsce ma jakiś program poświęcony poszukiwaczom skarbów. Tłumy już ganiają po polskich polach z wykrywaczami metalu. A że nasi rolnicy niegłupi, to czasami „sprzedadzą” takiemu jednemu z drugim poszukiwaczowi niby tajną informację, że na jego polu jest zakopany skarb. Ci biedacy rzucają się z detektorami i łopatami i przekopują pole wzdłuż oraz wszerz. Skarbu oczywiście nie ma. I niejeden z poszukiwaczy po takim doświadczeniu może stracić serce do takiego sposobu spędzania wolnego czasu i zarabiania na życie. A niesłusznie, bo przecież poszukiwania skarbów, to pewna forma sportu, rekreacji, zdrowo jest się poruszać na świeżym powietrzu, z odrobiną wysiłku fizycznego. Wszyscy powinni być więc zadowoleni. Poszukiwacz, bo mu to na zdrowie wyjdzie (chyba, że z wysiłku dostanie zawału serca) a rolnik, bo orać nie musiał. Niewykluczone, że w Chwarszczanach pojawi się może nawet sam Bogusław Wołoszański. A o tym, że swoje poszukiwania już prowadzi detektyw Rutkowski nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Podobno Ojciec Mateusz naoliwił łańcuch w swoim sławnym rowerze i już zmierza w kierunku Chwarszczan. Jego tropem podąża także Komisarz Alex.

W każdym razie mamy na Pomorzu Zachodnim kolejną atrakcję turystyczną. I to jaką! Na poziomie ogólnoświatowym. Trzeba tylko odpowiednio ją wypromować. Może grupy rekonstrukcyjne opracowałyby jakieś widowisko plenerowe poświęcone tej sprawie? Można w nie wpleść krwawe pojedynki rycerskie, jakiś wątek romansowy, trochę seksu (tylko żadnego LGBT, choć wrogowie templariuszy oskarżali ich o skłonności homoseksualne), w tle piękna chwarszczańska przyroda, do tego odpowiednia oprawa muzyczna w wykonaniu współczesnych trubadurów (ważne żeby nie zajął się tym niejaki Zenek, bo wtedy skończy się to na gotyckiej lub romańskiej wersji „Przez te oczy zielone”), jakiś konkurs poetycki, plener malarski i takie tam różne inne. Oczywiście imprezie takiej powinien towarzyszyć jakiś  Jarmark Średniowieczny z potrawami regionalnymi z food trucków specjalnie przygotowanymi na tę okazję,   czyli np. burger rycerski, hot dog templariusza, bigos komtura, szaszłyk zakonny. Wszystko podlane napitkami utrzymanymi w konwencji – miody zachodniopomorskie, piwa klasztorne  i gorzałki ogólnodostępne. Nie zmarnujmy takiej okazji, która sama pcha się nam w ręce! Wielu wiele może na tym zarobić. Wystarczy sobie przypomnieć jak odżył Wałbrzych kiedy kilka lat temu wybuchła w jego okolicy gorączka „Złotego pociągu”.

A ta zła wiadomość, zapytać może niecierpliwy Czytelnik. Jest, jest, niestety. Spadła ona na wielu mieszkańców Szczecina jak grom z jasnego nieba. Z mapy gastronomicznej stolicy Pomorza Zachodniego zniknęło, bodaj czy nie ostatnie, kultowe miejsce – Bar Wiarus. Nieduży, przy skrzyżowaniu ulic dwóch Bolesławów – Krzywoustego i Śmiałego. Podobno szynk działał w tym miejscu już od pierwszych lat XX wieku. Potem nasi, w 1945 roku, wzięli go w swoje ręce i nie puścili. Aż do teraz. Bar Wiarus. Ile lat, ile ludzkich historii, ile wypitego alkoholu, skonsumowanych golonek, flaków, galaretek, „koreczków”, a jaki przekrój społeczny – od chłopo – robotnika po redaktora i profesora. Aż by się chciało stworzyć taki konkurs literacki pt. „Wspomnienia Starego Wiarusa (zbieżność z jedną z najbardziej charakterystycznych postaci dramatu Stanisława Wyspiańskiego „Warszawianka” przypadkowa)”. Bestseller zapewniony! Tylko gdzie wtedy zrobić spotkanie autorskie i promocję takiego wydawnictwa? Przecież nie ma Wiarusa. Odmaszerował.

 
6( 139)
Październik'20