Łowczyni dobrego designu

„Dobrze zaprojektowane przedmioty należą się każdemu. Gospodyni domowej i milionerowi”. Wybitny francuski projektant Philippe Starck, uważany za Leonarda Da Vinci współczesnego designu twierdzi, że każdy zasługuje na dobry design i otaczanie się pięknymi przedmiotami, niezależnie od statusu ekonomicznego. Jego podejście przekłada się na konkretne działanie – obok siebie można postawić rzeczy luksusowe i te, które kosztowały przysłowiowe grosze. Ważny jest klimat, niepowtarzalność, historia i to nieuchwytne „coś”. 

Autor

Aneta Dolega

Wyszukiwanie elementów, które później stają się częścią naszego domu wymaga specjalnych umiejętności. Mistrzynią w „polowaniu” na takie przedmioty jest Anna Szulc, ambasadorka holenderskich marek Riviera Maison i Eichholtz, która dekoracją wnętrz zajmuje się od lat, prowadząc jednocześnie znany szczeciński salon wnętrzarski Mooi i dzieląc go z życiem w Danii. Potrafi dla klienta ściągnąć konkretną rzecz niemal z drugiego końca świata. 

Berlin, czary, Szczecin

Z wykształcenia germanistka, studiowała również w Akademii Wychowania Fizycznego, szczególnie hołubiąc koszykówkę, która do tej pory przewija się w jej życiu. Designem „zaraziła” się podczas studiów w Berlinie. To miasto wpłynęło na jej estetyczny gust. – Odkryłam tam cudowne miejsce – Gunther Lambert, pierwszy concept store z niszową marką designerską, w którym za oszczędzone pieniądze kupowałam drobiazgi do domu – wspomina Anna Szulc. – Pomyślałam wtedy, a miało to miejsce ponad 20 lat temu, że byłoby wspaniale stworzyć takie miejsce w Szczecinie. Stało się to moim marzeniem, które się spełniło. 

Historia zaczęła się od galerii Trystero przy ulicy Wojciecha 1, gdzie pani Anna wynajmowała niedużą powierzchnię, sprowadzając rzeczy ze Skandynawii. – Później na mojej drodze stanęła pani Krystyna Cumanis, która dała mi impuls do dalszego działania i zachęciła do poszukania większego lokalu oraz wyjścia z tym do miasta – mówi. – Zaczarowałyśmy się nawzajem do tego stopnia, że Krystyna wyprowadziła się ze swojego miejsca, ja ze swojego i zaczęłyśmy działać razem w lokalu przy ulicy Bogusława obok salonu Max Mara. Z czasem zaczęłam potrzebować większej przestrzeni i przeprowadziłam się na drugą stronę ulicy, a Krysia, która miała wówczas swoją pracownię przy ulicy Wernyhory, przeniosła ją do centrum. I znów wylądowałyśmy obok siebie. Ja mam Mooi. Jest też Eichholtz, nad którym znajduje się pracownia Krystyny. Jest to wygodne, gdyż dużo pracujemy razem. Urządzanie domu i projektowanie tkanin jest bardzo podobne. Jedno przenika drugie. 

Wspomniane tkaniny to ukochany jedwab i len. Najczęściej pani Krystyna korzysta z lnów hiszpańskich, angielskich, szwajcarskich i włoskich, takich marek jak: Mark Alexander, Zinc, Black Edition, Les Creations de la Maison, James Hare, Designers Guild i Christian Fischbacher.

Pani Krystyna Cumanis to także niezwykła i ważna postać na mapie szczecińskiego designu. Jest jedną z osób, które na początku lat 90. wprowadziły do Szczecina wielki świat wzornictwa i mody. Jako pierwsza otworzyła w naszym mieście sklep z porcelaną Rosenthala, co na ówczesne czasy było dla niektórych ekstrawagancją. Jej celem było wprowadzenie do naszego życia odrobiny luksusu, pokazanie, że cena takich rzeczy wynika z ich jakości i niepowtarzalności. Zachwycona estetyką Rosenthala stworzyła kolekcję obrusów i nakryć stołu, co również wtedy było absolutną nowością. Jej projekty stworzone na bazie doskonałych tkanin i materiałów, podbiły nie tylko polski rynek. Krystyna Cumanis jako osoba bardzo kreatywna zawsze współpracowała z artystami i projektantami. Dla pani Anny była swego rodzaju mentorem, co zaowocowało współpracą i przyjaźnią.

Wszystko piękne

Mooi, miejsce które stworzyła pani Anna Szulc idealnie odzwierciedla znaczenie tego słowa. – Po holendersku znaczy „piękne”– tłumaczy: – Moja pierwsza wizyta w Holandii to był Rotterdam. Pojechałam tam z moim partnerem, który miał w tym mieście sprawy zawodowe. Kiedy on był zajęty pracą, ja miałam czas by poznać miasto. Od właścicieli jednego z butików z butami dostałam niezbędne adresy: najlepszej kawiarni, najlepszej kwiaciarni, tych wszystkich miejsc, do których warto się udać. Zwiedzając je, w co drugim sklepie słyszałam słowo „mooi”. Zaintrygowana, zapytałam się w końcu co ono oznacza i usłyszałam „piękne”. Pomyślałam wtedy, że to idealna nazwa dla mojego nowego przedsięwzięcia.

Nazwa na tyle się przyjęła, że do dziś niektóre osoby myślą, iż Mooi to marka rzeczy, które są sprzedawane w salonie pani Anny. Nie do końca się mylą, gdyż elementy wystroju wnętrz, które znajdziemy w sklepie są faktycznie piękne. – Nie zdawałam sobie z tego sprawy – śmieje się właścicielka salonu. – To jednak o czymś świadczy, o czymś dobrym. Dla mnie to duży komplement. Wynika to może z tego, że działam dość niekonwencjonalnie. Wkładam w swoją pracę serce, to moja pasja.

Polowanie w dobrym stylu

Faktycznie tak jest. Pani Anna potrafi przejechać tysiące kilometrów by zdobyć upatrzoną dla swojego klienta rzecz, jest kimś w rodzaju „łowcy designu”. Są to zazwyczaj przedmioty stare, unikatowe, kolekcjonerskie. – To wynik moich podróży – tłumaczy: – Zaczęło się od wyjazdów do Holandii i Skandynawii. Z czasem stało się to moją pasją na tyle rozwiniętą i mocną, że poznałam osobiście wszystkich moich dostawców, odwiedziłam każdego
z nich, byłam w domu każdego z nich. Dokładnie wiem co mają w swoich zbiorach, wiem jaki towar mają spod lady. Holendrzy poprzez swoją historię mają bardzo specyficzny styl. Sami są świetnymi kupcami. Oni naprawdę znają się na wnętrzach. Podobnie jest z Belgami. Uwielbiam flamandzki styl do tego stopnia, że chcę wprowadzić na rynek moją ukochaną markę jaką jest Flamant. Nie wiedząc jak się do tego zabrać, gdyż jest to bardzo niszowy produkt dla bardzo wymagającego klienta, pojechałam do Belgii i trafiłam do niezwykłego miejsca. Flamant znajduje się w wyremontowanych, starych stajniach, gdzie wszystko jest urządzone w stylu tej marki. Poznałam dyrektora zarządzającego i zamówiłam ich kolekcję do szczecińskiego salonu. Będzie to jedyna taka w Polsce.

W wyborze marek pani Anna kieruje się intuicją.  – Przedmiot musi mnie urzec – wyznaje. – Nie kupuję rzeczy, które wiem, że się łatwo sprzedadzą i są bardzo popularne. Nie chcę ich. Szukam przedmiotów z historią, topowych, pasujących do mojej filozofii. Dobre jest to, że nikt mi niczego nie narzuca, że jestem niezależna. Tak było np. z marką Eichholtz, która jest luksusowa i którą wprowadziłam na nasz rynek. Pamiętam, jak nabyłam czarny kredens z francuskimi okuciami za 10 tysięcy złotych, zastanawiając się czy w ogóle ktoś to kupi. To było 15 lat temu, kiedy takie rzeczy były ryzykowne. Zaczynałam ze skromnym budżetem, ale odważnie.

Anna Szulc związała się nie tyko z Eichholtz. Także z marką Riviera Maison: – Eichholtz jest mocno luksusowy. Robimy dużo biur, trochę publicznych miejsc, jak piękne oceanarium w Międzyzdrojach, trochę luksusowych domów, aranżujemy tarasy i ogrody zimowe. Tam ten styl pasuje. Natomiast Riviera jest bardziej „cosy”, jest bardziej przytulna, domowa. Pasuje również do nadmorskich apartamentów, które także urządzamy. Poświęciłam się tej marce tego stopnia, że zostaliśmy pierwszym dilerem premium w Polsce. 

W temacie urządzania wnętrz we wspólnym portfolio Anny Szulc i Krystyny Cumanis znajduje się także home staging i przygotowywanie pokazowych apartamentów dla deweloperów.

Jesteś tym, jak mieszkasz

To w jakim otoczeniu mieszkamy jest bardzo ważne. Wystrój, meble, wszelkie elementy, nawet najdrobniejsze bibeloty – wszystko powinny, być odzwierciedleniem nas samych. – To musi być nasze – podkreśla pani Anna. – Nie urządzajmy domu tak samo jak ktoś inny, nie podążajmy ślepo za modą. Nie róbmy z domów showroomów i muzeów. To mija się z celem. Jestem wielką przeciwniczką kompletów. Cały czas edukuję moich klientów, by się nie bali stawiać w swoich domach rzeczy tylko z pozoru niepasujących do siebie. Dobrze jest mieszać style, bawić się tym. Myślę, że to kwestia naszej mentalności, a nie finansów. 

W związku z tym Anna Szulc robi to na co chyba nikt inny w tej branży nie ma odwagi: wypożycza klientom na pewien okres rzeczy ze swojego salonu. – Urządzamy w ten sposób domy na cały weekend– zdradza szczegóły. – Nie biorę za to ani złotówki. Ci ludzie maja się z tym oswoić, mają być przekonani, że tak chcą mieszkać. I to się udaje. Relacja z klientem jest bardzo bliska, w końcu wchodzimy do czyjegoś domu, do czyjegoś życia. Otwieramy drzwi, otwieramy szafy, przestawiamy wszystkie meble, rozmawiamy z klientem, zadajemy mu różne pytania. Dopasowujemy meble do salonu, do ogrodu, do mentalności mieszkańców tego domu. To nie może być przypadkowe. Wydaje mi się, że jestem w tym autentyczna. Oczywiście nie działamy charytatywnie, ale ta pasja, ta chęć zmiany czyjegoś życia jest silniejsza niż ta cała komercja. Ludzie to czują – mówi.

Urządzając domy pani Anna trafia na różne potrzeby swoich klientów. Jest otwarta na najbardziej śmiałe propozycje. – Jedna z moich klientek zaskoczyła mnie odwagą i szaleństwem, ale w dobrym stylu – zdradza. – Do betonowych ścian dodaliśmy złote Chandeliery i pałacowe elementy. Do tego uszyte przez Krystynę jedwabne tkaniny. Efekt był obłędny. Lubię urządzać powoli. Nie można urządzić domu szybko. To jest proces, do tego trzeba dojrzeć. Jestem też otwarta na sugestie swoich klientów. Lubię słuchać ludzi.

Wspomniane wypożyczanie rzeczy klientom wiąże się z ryzykiem, to w końcu bardzo wartościowe przedmioty. – Klienci nigdy nie zawiedli mojego zaufania – podkreśla pani Anna. – Do tego stopnia, że za meble i akcesoria brane do przymiarki nie biorę zaliczek. Jeśli okaże się ludziom zaufanie, to oni się odwdzięczą. To działa. Jestem przesiąknięta Danią. Chciałabym żebyśmy tego duńskiego zaufania, tej delikatności spróbowali. Inspiruje mnie również ich styl życia i moda, szczególnie jestem zafascynowana Marlene Birger.

Wśród wielu pięknych rzeczy, które pani Anna sprowadza są te, bez których sama nie mogłaby żyć.  – Uwielbiam świece zapachowe, ale te dobrej jakości jak Baobab, którego produkty są w stu procentach naturalne, to zapachy, od których nie boli głowa – wymienia: – Uwielbiam wazy, figury koni i obrazy. Szczególnie lubię szczecińskich malarzy. W moim domu wiszą obrazy Woltmana, Tarabickiego, Zielińskiego. Nie bójmy się sztuki. Może być naiwna, ale jest nasza.

Queen Of Tart

Pani Anna oprócz miłości do pięknych wnętrz, podobną estymą darzy… jedzenie. – Marzę o otwarciu małych delikatesów, gdyż moich klientów również zaopatruje w jedzenie. Mam w Holandii panią na wyspie, która otrzymała medal za wyrób serów. Przywożę duńskie śledzie, duński chleb. Mam już dosyć tego wożenia i na prośbę moich klientów planuję w planie uruchomienie takiego niewielkiego sklepiku z żywnością. Drugi projekt, to otwarcie Riviera Maison Cafe, w której serwowałabym tarty mojego autorstwa. To moja druga pasja, do tego stopnia, że mówią na mnie w Danii Queen Of Tart. Korzystam z francuskich książek kulinarnych. Spód mojej tarty jest mieszanką dziesięciu różnych przepisów. Przyznaję, że jestem w tym dobra. Jeśli znajdę na to czas, na pewno to zrealizuję – mówi.

 

foto: Aleksandra Medvey-Gruszka 
wizaż: Agnieszka Ogrodniczak 

Podziękowania za wypieki dla firmy Sernik Idealny (@sernik_idealny)

7( 140)
Listopad'20
gajda