Trzeba robić dobrą minę do złej gry i z dobrze udawanym uśmiechem, (bo wyćwiczonym od lat) witać „mamusię” w drzwiach domu, na który pracowało się pół życia. Święta przecież nie są po, by czuć się jak u siebie, tylko, aby grać spektakl „Kolacja wigilijna w gronie kochającej się rodziny”. Noże na stole podczas takich spotkań powinny być zakazane. W ogóle powinno się jeść rękoma, a resztkami rzucać przez stół. Biesiadnik najbardziej utopiony w odpadkach – to było by wiadomo gołym okiem – znaczy czarna owca w familii. Ale byłyby fajne święta, a ile śmiechu i radości…
Inny powód – świąteczne zakupy. Zmarnowany czas, zwłaszcza dla mężczyzn. Ludzi opanowuje wtedy amok. Wyruszają z koszykami „na sklep”, jak na tor motokrosowy. Ścisk i tłok między regałami, wilcze spojrzenia, wyścig do lepszych kąsków, piana na zębach, bo znów ktoś nie wyrobił wirażu i uderzył w „mój” koszyk. Prawdziwie świąteczna atmosfera, nie ma co, a ludzie w sercach mają miłość i tolerancję, bo cieszą się na przyjście Zbawiciela!!!. Tak jest w książkach. W życiu, to dzień gorszej złości niż w dzień powszedni. Zgonieni po wielkim, jak boisko sklepie obieramy kierunek – kasa. I znów wszystkiego się odechciewa, bo kolejka kilometrowa. Co sprytniejsi wyjmują z kieszeni gazety, jak najbardziej świąteczne, a w środku gołe baby w kalendarzu na kolejny rok. Zawsze jest na co popatrzyć, bo przecież nie na klientów w kolejce: spoconych, z mętnym wzrokiem, przetłuszczonymi włosami ulizanymi pod czapką, która teraz jest wciśnięta w kieszeń. Gorąco przecież w tym sklepowym kołchozie.
Można też w czasie kolejkowego nieróbstwa pomyśleć o prezentach. Np. znów kupię mu kolejny krawat. Mam nadzieję, że to go nieźle wkurzy, albo skarpety, szalik. Efekt będzie równie dobry. On myśli: może jej znów nic nie kupię, bo nie chce mi się myśleć co. Baby chciałyby prezentu jak księcia z bajki, a ja jestem przeciętny gość. Co się będę wysilał. Powiem, że ciężko pracowałem, a pieniędzy mamy i tak mało, więc po co wydawać na pierdoły. Wystarczy kochanie, że ja jestem i mamy fajne święta.
Kolejny powód. Rytualne morderstwo. Trzeba przecież zabić karpia. Co to za chora tradycja? Czemu te biedne ryby winne są? Tradycja to jednak tradycja, z nią się nie dyskutuje. Młotek do ręki i w łeb. Fajna jest świąteczna atmosfera, jak już obrobione kawałki karpia, jako żywe podskakują na patelni. Resztki życia dają o sobie znać. No, ale to jest szersza dyskusja i nie dotyczy tylko ryb, ale wszystkiego, co człowiek zabija, żeby mieć, co do gęby włożyć.
Noże na stole podczas takich spotkań powinny być zakazane. W ogóle powinno się jeść rękoma, a resztkami rzucać przez stół
O! Pozostają jeszcze świąteczne porządki. To zmora i jakiś pogański obyczaj!!!. Z chałupy trzeba połowę rzeczy na śmietnik wynieść, jakby nie mogły jeszcze poleżeć. To zresztą najmniejszy problem. Gorzej, kiedy kobieta remont kuchni zapowie, albo malowanie domu, żeby było świeżo. Inne pomysły: wymiana mebli, trzepanie dywanów, wycieranie kurzu „od stóp do głów”, czyli w zakamarkach, do których człowiek od miesięcy nie zaglądał. Odkurzacz wyje od rana do wieczora a zakład energetyczny się cieszy, bo licznik bije i po świętach będzie słono płacone. Oj słono!
Zawsze jest na co popatrzyć, bo przecież nie na klientów w kolejce: spoconych, z mętnym wzrokiem, przetłuszczonymi włosami ulizanymi pod czapką, która teraz jest wciśnięta w kieszeń
No, ostatecznie, jeśli święta mają być naszym polskim sposobem na wyjście z globalnego kryzysu, to ja życzę Wszystkim, z całego serca: Wesołych Świąt. I słowo się rzekło i Dzięciątko w stajence. I nowy rok niechaj też radosny będzie!!!.
Sentencja żeby nie zwariować: …”Śpiewaj kolędy, jakby nikt Cię nie słuchał.” Liczy się także Twoja radość, a nie to czy umiesz śpiewać.
Dziś bez przepisu, bo na 12 najważniejszych potraw, to za dużo pisania.
Do zobaczenia w następnej podróży…
– Reklama –
