A to oznacza kilka ciężkich miesięcy na drogach. I dla doświadczonych kierowców, i dla tych gorzej radzących sobie za kółkiem. Jesień i zima to czas, gdy samochód znacznie bardziej „nie wybacza” błędów niż latem.
Dziś zatem proponuję garść spostrzeżeń z czasów, gdy sam startowałem w wyścigach, oraz z prowadzonych przeze mnie szkoleń w doskonaleniu techniki bezpiecznej jazdy. Nie chcę pisać o przepisach, bo to oddzielny temat. Skupmy się na prowadzeniu samochodu i na tym, co ma wpływ na komfort jazdy, a przede wszystkim na bezpieczeństwo.
Zacznijmy od wydawałoby się prozaicznego zagadnienia, jakim jest pozycja za kierownicą. Założę się, że nikt z nas na co dzień nie zastanawia się, jak siedzi, szczególnie gdy np. spieszymy się do pracy. A to niestety ma fundamentalne znaczenie dla bezpiecznego prowadzenia samochodu. Jakie popełniamy błędy? Część z nas siedzi zbyt blisko kierownicy, co ogranicza swobodę ruchów. W momencie uderzenia podczas kolizji stawy kolanowe trafiają w dolną część deski rozdzielczej, natomiast poduszka bezpieczeństwa może zrobić nam krzywdę.
Zbyt duży „luz” też nie jest wskazany, a już karygodne jest nonszalanckie prowadzenie kierownicy od niechcenia, kiedy palce dłoni „leżą” na kierownicy, zamiast stanowić uchwyt. Tak zwana „młodzieżowa” pozycja za kierownicą – rozłożone oparcie i maksymalnie odsunięty fotel – jest równie niebezpieczna jak „sztywny uchwyt”. Dopóki na drodze nie występuje zagrożenie, dajemy sobie radę, jednak kiedy zostaniemy zmuszeni do szybkiej reakcji (ktoś wymusił na nas pierwszeństwo, niespodziewanie napotykamy na drodze przeszkodę), nie będziemy mieli możliwości dokonania pełnego i szybkiego obrotu kierownicą, wskutek czego dojdzie do zderzenia. Ułamek sekundy wcześniej zapieramy się nogami na wyprostowanych kolanach, przez co siła uderzenia przeniesiona zostaje na staw biodrowy, który ulega uszkodzeniu. Później już tylko karetka, szpital, długotrwała rehabilitacja – w najlepszym przypadku…
Jako początkujący kierowca także źle prowadziłem samochód: siedziałem zbyt daleko i w niczym mi to nie przeszkadzało – do pewnego czasu… Jedna kolizja, druga… nie z mojej winy – wszystko w porządku. Pierwsze poważne zawody, było ślisko, samochód na dachu. Nie byłem odpowiednio przygotowany do jazdy po mieście, nie wspomnę o sporcie.
Jak zatem powinna wyglądać prawidłowa pozycja za kierownicą?
Fotel – ustawiamy w takiej odległości, żeby po wyciśnięciu sprzęgła do samego końca noga w kolanie była lekko zgięta.
Oparcie – ustawiamy w takiej pozycji, żeby wyciągnięta wyprostowana ręka, położona na kierownicy na godzinę 12, opierała się na nadgarstku, a plecy nie odrywały się od oparcia.
Nowoczesne samochody pozwalają nam dziś ustawić fotel jeszcze dokładniej. O czym warto pamiętać? Np. o tym, by ustawiając wysokość fotela, zachować odpowiednią, możliwie jak największą odległość pomiędzy głową a dachem samochodu, na wypadek podskoku samochodu na wybojach lub dachowania. Zadaniem konstruktorów jest takie zaprojektowanie fotela, by „trzymanie” kierowcy w siedzisku było optymalne. Odradzam podkładki z poduszek czy koca, ponieważ w przypadku gwałtownego hamowania tego rodzaju „pomocnik” wysuwa się z fotela razem z kierowcą.
– Reklama –
Na koniec pamiętajmy jeszcze o jednym. Słaba widoczność może być przyczyną wielu ekstremalnych sytuacji na drodze. Oczyszczenie samochodu ze śniegu, zaparowanych szyb czy lusterek może nam zająć co najwyżej kilka minut. Czy warto ryzykować? Pamiętajmy również o obuwiu, do podeszwy którego może przykleić się śnieg. Taką sytuację też przetestowałem na sobie. Ucierpiał wtedy krawężnik.
Czas nas uczy pokory i leczy z brawury. Dzisiaj wiem, że sobie i – przyznam bez fałszywej skromności – także wielu kierowcom uratowałem przez to życie. Stałem się zupełnie innym kierowcą – uzyskałem pełną swobodę ruchów, łatwiej mi było ocenić sytuację, a prowadzenie samochodu stało się bezpieczne i przyjemne. Czego podczas nadchodzącej zimy życzę wszystkim Czytelnikom.
Mariusz Podkalicki
