Zdanych statystycznych wynika, że zaburzenia w oddawaniu moczu dotyczą co trzeciego malucha w wieku od 4 do 6 lat i niektórych siedmiolatków. Niezdiagnozowane i nieleczone grożą powikłaniami: od niekorzystnego wpływu na psychikę dziecka, aż do utraty funkcji nerek.
-Mogą być spowodowane wadą, zakażeniem układu moczowego, chorobami układu nerwowego, chorobami nerek lub cukrzycą – tłumaczy dr Anna Cieślak – Puchalska , pediatra, nefrolog ze szczecińskiej Medikliniki. – Nie oznacza to jednak, że nie można poradzić sobie z tym problemem. Dobrze, by dziecko trafiło do doświadczonego lekarza. Ten przeprowadzi odpowiednie badania i na tej podstawie zaleci rodzaj leczenia.
Bardzo ważna jest tu nasza rola, rola rodziców. Powinniśmy mocno wspierać nasze pociechy, gdyż problem „mokrego łóżka” nie jest ich winą.
– Jest kilka rad do których rodzice powinni się zastosować. Jest wśród nich odpowiednia dieta – serwujmy maluchom lekkostrawne kolacje. Zrezygnujmy z pieluszek i używajmy podkładów pod prześcieradła. Za każdym razem kiedy dziecku uda się dotrwać do rana nagradzajmy je i chwalmy – zaleca dr Anna Cieślak – Puchalska. – Należy także namawiać dziecko do regularnego korzystania z toalety a także budzić je 2, 3 godziny po zaśnięciu, by zrobiło siusiu. W tym przypadku należy być delikatnym. Maluch nie może być nagle obudzony. Róbmy to świadomie. Dodatkowo można zwrócić się o pomoc do psychologa dziecięcego, gdyż moczenie wywołuje u dziecka poczucie dyskomfortu psychicznego i mniejszej wartości a to jest ogromnie ważne.
Lekarz na podstawie przeprowadzonych badań zaleci naszym pociechom leczenie farmakologiczne. Jest jeszcze jeden sposób który może wspomóc leczenie. To egzotycznie brzmiący „alarm wybudzeniowy”, dzięki któremu możemy kontrolować oddawanie moczu przez nasze dzieci.
– Polega on na tym, że w majteczkach dziecka umieszczamy niewielki czujnik – wyjaśnia pediatra. – W chwili pojawienia się pierwszej kropli moczu uruchamia sygnał dźwiękowy, którego zadaniem jest obudzić dziecko. Maluch powinien wtedy udać się do toalety. Oczywiście przez pierwsze dni terapii dziecko może nie reagować na alarm, dlatego ważne jest by rodzic był cały czas w pobliżu i w razie potrzeby pomógł małemu.
Podsumowując pamiętajmy, że moczenie nocne u dzieci nie wynika z ich złej woli czy lenistwa. Zrozumienie problemu pozwala nam zareagować odpowiednio wcześnie i podjąć zalecane leczenie. Najgorszym rozwiązaniem jest bagatelizowanie problemu lub jego ukrywanie. Dopóki dziecko jest małe to na nas spoczywa odpowiedzialność za jego zdrowie i dobre samopoczucie. Nie warto zatem odkładać wizyty u lekarza.
dr n. med. Anna Cieślak – Puchalska, pediatra nefrolog
Ukończyła Pomorską Akademię Medyczną. Przez następnych kilkanaście lat nabywała doświadczenia w pediatrii ogólnej, pracując z najciężej chorymi małymi pacjentami w oddziałach dzieci starszych i niemowlęcym I Kliniki Chorób Dzieci PAM przy ul. Unii Lubelskiej w Szczecinie. W tym czasie złożyła egzaminy specjalizacyjne, kolejno I i II stopnia w zakresie pediatrii oraz obroniła pracę doktorską, uzyskując tytuł doktora nauk medycznych. Doświadczanie zawodowe w nefrologii zdobywała przede wszystkim pracując w Oddziale Nefrologii Dziecięcej ze Stacją Dializ szpitala przy ul. Św.Wojciecha oraz w tamtejszej Przyszpitalnej Poradni Specjalistycznej. W 2009 roku zdała państwowy egzamin specjalizacyjny z nefrologii.
– Reklama –
Jako lekarz pediatra zajmuje się diagnozowaniem, leczeniem i profilaktyką wszelkich problemów zdrowotnych wieku dziecięcego: przeziębień, zapaleń górnych i dolnych dróg oddechowych, kwalifikacją do szczepień ochronnych. Jako nefrolog dziecięcy zajmuję się chorobami układu moczowego u dzieci.
