Z wykształcenia mechanik, pracował także jako stolarz okrętowy i kucharz. Do historii sportu przeszedł jako „długowieczny torowiec ze Szczecina”. Olimpijczyk z Seulu (1988). Urodził się 11 czerwca 1960 roku w Starym Czarnowie.
Absolwent Technikum Gastronomicznego w Szczecinie. Kolarz-torowiec, wierny przez całą sportową karierę (1981-1996) jednemu klubowi – WLKS Gryf Szczecin. Wychowanek Waldemara Mosbauera i Jerzego Beka (kadra). Utrzymywał się w czołówce polskich średniodystansowców na torze przez kilkanaście lat. Jeździł nienagannie technicznie, zawsze był wzorem pracowitości, ambicji i sportowej postawy. Największy sukces (jeden z niewielu w historii polskiego kolarstwa) odniósł w drużynie na MŚ, zdobywając srebrny medal w roku 1985 i nawiązując w ten sposób (po 51 latach) do pięknych tradycji Szymczyka, Langego, Łazarskiego i Stankiewicza z Igrzysk Olimpijskich w Paryżu (1924).
Ryszard Dawidowicz był 17-krotnym mistrzem Polski: 1 km (1985, 1987, 1988), 4 km ind. (1982, 1984, 1988, 1990, 1991, 1995), 4 km druż. (1983-1990); ośmiokrotnym wicemistrzem: 1 km (1986, 1989, 1990), 4 km ind. (1981, 1983, 1992, 1993), sprint olimpijski (1996) i 2-krotnym brązowym medalistą MP: 4 km ind. (1987, 1996). Dziewięć razy startował też na torowych MŚ (1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1993), gdzie wywalczył –srebrny medal w Bassano del Grappa (1985), w wyścigu na 4 km, w druż. na dochodzenie wraz z Turowskim, Sikorskim i Stępniewskim. W pozostałych startach na 4 km zajął następujące miejsca: ind. – 1982 (6), 1983 (6), 1987 (5), 1990 (7), 1991 (12) i druż. – 1986 (5), 1987 (9), 1990 (14).
Triumfator zawodów o Wielką Nagrodę Europy w wyścigu druż. na 4 km (1985) wraz z Sikorskim, Stępniewskim i Turowskim. Rekordzista Polski. Czterokrotnie poprawiał najlepszy wynik w konkurencji ind. na 4000 m. Najszybciej pokonał ten dystans na krytym torze w Moskwie (1984) – 4:36:97 sek. Należał także do drużyny (reprezentacja), która pięciokrotnie poprawiała najlepszy wynik na 4000 m; 4:16:75 (1985). W rankingu najlepszych polskich torowców (1921-1986), zorganizowanym z okazji stulecia polskiego kolarstwa, zajął 12. miejsce.
Rafał Podraza
