Kiedy wpiszemy w wyszukiwarce Google hasło „serwis filmowy“, na pierwszym miejscu pojawia się link do portalu filmowego Stopklatka.pl. Portal, który odwiedza średnio kilka milionów ludzi, stanowi aktualnie najważniejsze polskie źródło wiedzy filmowej w sieci. Co najistotniejsze: powstaje w Szczecinie.
ilka niewielkich pomieszczeń biurowych Stopklatka wynajmuje przy ul. Tkackiej. Grupa obecnie ponad dwudziestu osób pracuje nad rozwojem strony i codziennie dostarcza najświeższe informacje ze świata filmu. Zarówno tego z pierwszych miejsc box office’ów, jak i z najbardziej prestiżowych festiwali, gdzie pokazywane są dzieła kina artystycznego. Relacje z premier, festiwale, wywiady z gwiazdami, a także mniej znanymi ludźmi filmu, recenzje, zdjęcia, repertuar kina, konkursy i gigabajty informacji, które dla prawdziwego kinomaniaka stanowią chleb powszedni. To serwis stworzony przez cztery osoby w partyzanckich warunkach z potrzeby i z miłości do kina.
– Dwadzieścia trzy lata temu Stopklatka pojawiła się jako audycja radiowa na antenie studenckiego radia Pomorze. Ja dołączyłem rok później – o początkach portalu opowiada prezes Stopklatki Adam Bortnik. – W 1993 roku program przeniósł się do radia ABC, trzy lata później powstała strona internetowa radia, a przy okazji strona programu.
W chwilę po tym zdarzeniu do ludzi ze Stopklatki zgłosił pewien człowiek. – To był typowy informatyk pasjonat w stylu „podkrążone oczy, kawa i papierosy” – tłumaczy prezes portalu. – Zaproponował nam, że pomoże nam zrobić ze Stopklatki oddzielny byt. Tak powstała strona internetowa Stopklatka. Po kilku latach program radiowy przestał istnieć a pozostał portal.
Na początku założyciele serwisu prowadzili małe oddzielne biura, by w wolnym czasie robić stronę. Kiedy serwis zaczął przynosić niewielkie pieniądze, zarejestrowali firmę. W 2000 roku znaleźli inwestora, ze spółki cywilnej zrobiła się spółka z o.o., biuro, pracownicy i od maja 2000 Stopklatka stała się normalną firmą, której redaktorem naczelnym jest Krzysztof Spór, jeden z założycieli portalu.
– Najważniejsze jest to, że portal został założony przez osoby, które łączyła ta sama ogromna pasja – dodaje redaktor prowadząca Monika Marach. – Teraz z tych czterech osób zrobiło się ponad dwadzieścia, co nas tylko dalej motywuje do działania A oznacza to, że bardzo lubimy to, co robimy. Z garstki ludzi stworzyła się mała społeczność, która fajnie to wszystko ogarnia. Stopklatka stała się w Polsce znaną marką.
Pasja, portal, prestiż
– To co nas łączy, to jest kwestia pewnego wspólnego ducha – tłumaczy Adam Bortnik. – Jeżeli ktoś przychodzi do pracy i wejdzie w to, to zostaje. I nie chodzi wyłącznie o zainteresowanie filmem, tylko o wspólne rozumienie tego, jak powinniśmy funkcjonować.
Pracować w Stopklatce wbrew pozorom nie jest tak łatwo. Znajomość kina jest jednak wymagana… od wszystkich.
– Nawet programistów pytamy o zainteresowania filmowe – mówi Monika Marach. – Może przesadzam. Nie jest to warunek konieczny, ale bardzo ważny. Minimalna orientacja w filmie ma znaczenie. Rozmawiamy codziennie o kinie, może nie tak intensywnie jak wtedy, gdy byliśmy mniejszą grupą i chodziliśmy wspólnie do kina, spotykaliśmy się na imprezach, które i tak zawsze kończyły się dyskusjami na temat kina czy grą w kalambury filmowe.
– Reklama –
Stopklatka to pewnego rodzaju ewenement w świecie biznesu. Konsekwentnie buduje swój prestiż, nie wydając na reklamę zbyt wielkich nakładów.
– To jest kwestia kontaktu, komunikacji i tego, jak nas odbiorcy postrzegają – wyjaśnia szef serwisu. – Jesteśmy najlepszym przykładem tego, że należy funkcjonować dobrze, szczerze i uczciwie i marka sama się buduje. Nie stosowaliśmy żadnych sztucznych metod rozpoznawalności marki.
Miesięcznie serwis odwiedza półtora miliona osób. Te osoby składają od dwóch do trzech milionów wizyt, czyli jedna osoba średnio dwa, trzy razy w miesiącu zagląda na stronę Stopklatki.
– Może nie wygląda to okazale, ale dlatego, że jest bardzo dużo osób incydentalnych, które trafiają na nas przez wyszukiwarkę.
Stopklatka ma swój filmowy festiwal w Ińsku, czyli Ińskie Lato Filmowe, patronuje wielu ogólnopolskim imprezom. Miała także swoje pokazy w nieistniejącym już kinie Trans oraz w Kontrastach, a także w szczecińskich multipleksach. Marka, nad którą pracuje, to przede wszystkim zespołowa praca ludzi.
– Każdy z nas jest wyspecjalizowany w poszczególnych funkcjach – tłumaczy Monika Marach. – Oprócz tego że jest nas tutaj te dwadzieścia sześć osób, jest jeszcze masa współpracowników z całej Polski, przygotowujących dla nas relacje filmowe z różnych imprez, którym patronujemy. Codziennie przeglądamy branżowe portale, odczytujemy maile, a jest tego mnóstwo. Sami też dzwonimy do filmowców. Jeździmy na festiwale. Każdy dział firmy utrzymuje kontakt z branżą, czy są to dziennikarze, czy ludzie z marketingu. Rozmawiamy nie tylko z artystami, ale także z organizatorami, dystrybutorami filmów, robimy także strony dla ludzi związanych z branżą.
Edukacja widza
Serwis działa w Szczecinie, ale zasięg ma ogólnoświatowy. Szczecin to tylko miejsce, skąd Stopklatka wychodzi na świat.
– Nasze doświadczenia z tym miastem są dość rozczarowujące – wyznaje Adam Bortnik. – Szczecin jest zaskakująco słaby jeżeli chodzi o widownię takich bardziej wartościowych rzeczy. Musi być przestrzeń, w której ludzie mogą w komfortowych warunkach obcować z łatwym kinem i taką funkcję spełniają multipleksy Ale widz musi także sięgnąć po coś bardziej wartościowego. Co prawda jest kino Pionier oraz kino Zamek, które ściągają wartościowe rzeczy, ale widać, że również i tam przychodzą pojedyncze osoby. Nad Szczecinem wisi jakaś klątwa.
– Straszenie szkoda, że ludzie tak się ograniczają – dodaje Monika Marach. – Ograniczanie się do „transformersów” czy oferty multipleksów jest tylko stratą dla nich samych. Kino się zmienia, kino ewoluuje. I może rzeczywiście Stopklatka powinna otworzyć swoje kino.
– Reklama –
