Przepisy ruchu drogowego zazwyczaj są jednoznaczne. Należy jednak pamiętać, że wykazanie się odrobiną uprzejmości w stosunku do innych użytkowników dróg poprawi nam samopoczucie i jednocześnie zwiększy płynność i przepustowość poruszających się pojazdów i pieszych.
I co bardzo ważne, wpłynie na nasze i pozostałych użytkowników dróg, bezpieczeństwo. Na zatłoczonych ulicach, zwłaszcza w godzinach szczytu, nikt z urzędników czy służb mundurowych nam nie pomoże. Ulic również nie przybędzie, organizacja ruchu się nie zmieni i może być tylko gorzej z roku na rok. A przecież możemy pomóc sobie sami. Jak? Podam kilka przykładów.
Czasami wystarczy ściągnąć nogę z gazu, by zastosować tzw. metodę zamka błyskawicznego, wpuszczając między poruszające się samochody tych, którzy znaleźli się na pasie nieprzejezdnym, czyli np. zwężenie jezdni, kolizja, awaria czy zjazd z innej drogi. Ta metoda sprawdza się wszędzie tam, gdzie kierowcy wolą jechać wolniej, a nie stać w korkach, denerwować się, spoglądać na zegarek i wyżywać się na innych.
Dużą bolączką, wywołującą agresję i duże zagrożenie dla innych, jest zbyt późne używanie kierunkowskazów, a wystarczy trzymać się zasady: najpierw kierunkowskaz, później hamulec. Wcześniejsze zasygnalizowanie zamiaru skrętu czy zmiany pasa ruchu, pozwoli przewidzieć nasze manewry innym kierowcom, a jazda będzie spokojniejsza i bardziej płynna. I co ważne, nasz zderzak czy lampy pozostaną całe.
Często wjeżdżamy na skrzyżowanie, z którego nie mamy możliwości zjazdu. Pytanie po co? Myślimy sobie… a może się uda… Najczęstszym tego przykładem jest przejeżdżanie skrzyżowania na czerwonym świetle. Dojeżdżamy do skrzyżowania, z daleka widzimy zapalające się żółte światło i co robimy? Dodajemy gazu, światło czerwone, jedziemy dalej, a może jednak się uda… A przecież pasy, na które wjeżdżamy są już wówczas zajęte. Kolizja murowana.
Następna sprawa – sygnał dźwiękowy – stał się konikiem wielu kierowców. Uwielbiamy dyscyplinować innych. Pokazywać im miejsce w szeregu. Zapominamy, że jest to sygnał ostrzegawczy przed zagrożeniem, a nie narzędzie do rozładowywania naszego stresu.
Kolejnym odwiecznym problemem jest parkowanie. Jeden samochód na dwóch miejscach parkingowych – proszę bardzo, samochód zaparkowany na przejściu dla pieszych – żaden problem, samochód pozostawiony na skrzyżowaniu – a co mi tam. Szczególnie ostatnia zima obnażyła bezmyślność wielu z nas braci kierowców…
I wreszcie odwieczny problem – prędkość. Dobrych dróg u nas niewiele, ale i tam prędkość to jeden z podstawowych czynników bezpieczeństwa. Jadąc na terenie zabudowanym z prędkością 100 kilometrów na godzinę jesteśmy stuprocentowym zabójcą. Nic, dosłownie nic, nie uratuje nas czy innych, kiedy dojdzie do najmniejszej nawet sytuacji kryzysowej.
I tak można by prawie w nieskończoność podawać przykłady naszej bylejakości i bezmyślności, którą na co dzień widać w różnych sytuacjach. W każdej minucie można takich ‘kierowców’ zobaczyć.
– Reklama –
Chcąc coś zmienić, zacznijmy od siebie. Nie dajmy się sprowokować agresywnym uczestnikom ruchu, trzymajmy nerwy na wodzy. Wdawanie się w utarczki na drodze do niczego dobrego nie doprowadzi. Czasami miły gest rozładuje nasze i innych napięcie. Wystarczy trochę pomyśleć o innych i o sobie w sytuacji, w której możemy się znaleźć na miejscu tego ‘drugiego’. A przecież bardzo często się tam znajdujemy i co wtedy robimy? Wyżywamy się na innych, a chyba powinniśmy użyć sygnału dźwiękowego na siebie. Nie jesteśmy jedynymi użytkownikami dróg, jest nas coraz więcej i w związku z tym będzie coraz trudniej. Nie możemy dopuścić do sytuacji, kiedy swoje racje, nie zawsze uzasadnione, będziemy udowadniać na sposoby siłowe. Bo wtedy prościej, spokojniej i zdrowiej będzie poruszać się pieszo. Chyba, że znowu zabraknie nam uprzejmości i wyrozumiałości…
Szerokiej drogi!
Mariusz Podkalicki
