Odkrywając tajniki sztuki nadal pozostajemy w grupie technik graficznych. Po akwaforcie i akwafincie nadszedł czas na drzeworyt, czyli sztukę wycinania rysunków w drewnie. Wędrując po naszych szczecińskich galeriach poszukajcie skarbów z tej grupy. Poznając zasady ich tworzenia będziecie mogli spojrzeć na nie świeżym okiem.
Drzeworyt
To nazwa jednej z technik druku wypukłego, do którego jako matrycy używa się rzeźbionego drewnianego klocka lub deski. W zależności od oczekiwanego efektu używa się bardzo miękkiego drewna świerku czy lipy lub wręcz przeciwnie, bardzo twardego drewna dzikiej gruszy, czereśni czy bukszpanu.
Na wypolerowany klocek nanosi się rysunek, a następnie z ogromną precyzją za pomocą noży, rylców i dłutek zdejmuje się z powierzchni klocka wszystko poza częścią pokrytą rysunkiem. Jednym słowem tworzy się matrycę przypominającą pieczęć.
W druku wypukłym farbą pokrywa się części wypukłe matrycy po czym kładzie się papier, na którym przez docisk tworzy się odbitkę zwaną także drzeworytem.
W ten sposób otrzymujemy drzeworyt czarnej kreski, czyli czarne odbitki rysunku na jasnym tle. Ale istnieje także drzeworyt charakteryzujący się czarnym tłem i białym rysunkiem tak zwany drzeworyt białej kreski. W nim wydrąża się rysunek, a wypukłe tło pokrywa się farbą drukarską. Drzeworyt kolorowy to taki w którym matrycę pokrywa się wieloma barwami używając dodatkowo kolorowego papieru jako tła.
Drzeworyt jest najstarszą po kamieniorycie techniką graficzną. W Chinach był stosowany do drukowania tkanin i do ilustrowania książek. Od połowy szesnastego wieku rozwijał się również w Polsce służąc jako technika powielania ilustracji książek, kalendarzy kart ale także jako technika czysto artystyczna. Najwybitniejszym twórcą drzeworytów jest nieżyjący już Władysław Skoczylas.
Nasz ekspert
Jolanta Szczepańska,
właścicielka galerii ArtGalle
