Wiele ze szczecińskich ulic nosi imiona lokalnych patriotów, ludzi ważnych dla miasta, bohaterów, poetów, pisarzy, malarzy, polityków, władców, wodzów, artystów. Są też nazwy przyrodnicze, geograficzne, krajobrazowe. Ale są też i takie, które budzą zdziwienie, rozbawienie, ale i ciekawość. Czy znamy bohaterów niektórych naszych ulic? Co oznaczają nazwy wielu z nich? Co miesiąc staramy się je rozszyfrować. Oto kolejne z nich.
Ulica Gen. Stanisława Kopańskiego
Uważany za jednego z najwybitniejszych oficerów w II RP. W czasie II wojny światowej dowodził Samodzielną Brygadą Strzelców Karpackich, która wsławiła się obroną Tobruku. Walczył w I wojnie światowej w armii carskiej. Po wybuchu rewolucji lutowej w Rosji w 1918 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. W listopadzie 1918 roku Kopański trafił do Wojska Polskiego. Brał udział w walkach polsko-ukraińskich o Lwów. W kwietniu 1919 r. uczestniczył w wyprawie gen. Edwarda Rydza-Śmigłego na Wilno, w czasie której został ciężko ranny i stracił oko. Do października 1920 roku walczył w wojnie polsko – bolszewickiej. Potem pracował m.in. w Sztabie Generalnym. Brał udział w kampanii wrześniowej. Po jej zakończeniu przedostał się do Francji gdzie od kwietnia 1940 roku był organizatorem i dowódcą Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich najpierw w Syrii, a następnie w Palestynie. To z nią od sierpnia do grudnia 1941 roku brał udział w obronie Tobruku przed wojskami niemieckimi i włoskimi. W uznaniu zasług, heroizmu i determinacji żołnierze SBSK zostali nazwani „Szczurami Tobruku”. W 1943 roku gen. Kopański został mianowany szefem Sztabu Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po zakończeniu wojny został na Zachodzie. W 1946 roku władze komunistyczne pozbawiły go obywatelstwa polskiego. Zmarł w Londynie w marcu 1976 roku.
Ulica Wołogoska
Jej nazwa wywodzi od słowiańskiej nazwy grodu Wołogoszcz – obecnie to Wolgast w Niemczech. Niektórzy badacze uważają, że pierwszy człon nazwy pochodzi od słowiańskiego bóstwa Welesa (zwanego też Wołosem), który miał być bogiem magii, przysiąg, zaświatów oraz strażnikiem bydła i dobro-bytu. Wołogoszcz więc najprawdopodobniej była miejscem jego szczególnego kultu. Jeszcze inni naukowcy twierdzą, że nazwa miejscowości ma się wywodzić z języka połabskiego, od imienia Woligost. Wolgast jest położone niedaleko Szczecina – w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Greifswald. Zwane jest „bramą na wyspę Uznam” – bo dwa miejskie mosty łączą Uznam ze stałym lądem. Miejscowość założyli Slowianie połabscy a jej początki sięgają X-XI wieku. W pierwszej poł. XII w. weszła w skład Pomorza Zachodniego. W roku 1296 po podziale na księstwo szczecińskie i księstwo wołogoskie, stała się stolicą tego drugiego Miasto było również członkiem Ligi Hanzeatyckiej. W latach 1949–1990 miasto należało do Niemieckiej Republiki Demokratycznej (po niem. DDR). Wołogoszcz była prawdziwym gniazdem pomorskiej dynastii Gryfitów. Urodziło się w nim sześciu książąt oraz trzy księżniczki. Zmarł jeden książę – Eryk II.
Ulica Świergotki
Nazwa pochodzi od… świergotu, czyli synonimu szczebiotu. Może odnosić się do udomowionych papug z Australii lub do małych ptaków śpiewających żyjących na wolności w Polsce. Pierwsze są popularne i niewielkie (ok. 25-28 cm). W hodowlach domowych najczęściej spotykana jest świergotka seledynowa. Ich śpiew jest melodyjny i przyjemny dla ucha. Są łagodne, ciekawskie i łatwo przystosowują się do życia w wolierze czy klatce. Żywią się ziarnami prosa, owsa, warzywami, owocami i zieleniną. Natomiast dzikie i wolne świergotki są małymi, owadożernymi ptakami z rodziny pliszkowatych. W Polsce najpopularniejszymi przedstawicielami są świergotek drzewny oraz świergotek łąkowy.
