Na Gocławiu: W 1907 roku powstał pomysł wybudowania wieży widokowej, poświęconej pamięci Otto von Bismarcka, premiera Prus i pierwszego kanclerza Rzeszy po zjednoczeniu Niemiec. W 1908 roku powołano „Związek Budowy Pomnika Bismarcka”, a rok później zdecydowano o lokalizacji budowy na gocławskim wzgórzu Weinberg. Projektem i kierownictwem budowy zajął się wybitny architekt Wilhelm Kreis. Wieża, której łączny koszt budowy wyniósł 200 tysięcy marek, została oficjalnie otwarta dopiero 10 sierpnia 1921 roku.
W Zdrojach: Oprócz Jeziora Szmaragdowego efektem działalności przemysłowej Alberta Eduarda Toepffera było stworzenie innych atrakcji turystycznych. Należy do nich grota, zbudowana w 1880 roku na wzór naturalnych jaskiń występujących w górach wapiennych. Grota stanowiła reklamówkę fabryki. W ten sposób demonstrowano potencjalnym klientom uniwersalność zastosowań cementu. Przed grotą wzniesiono też cementowy łuk, a w 1889 roku kolejny – już cieńszy. Rok później ustawiono na nich pawilon muzyczny w stylu chińskim.
Na Bezrzeczu: Przy końcu wsi w latach 1875-1880 radca rządowy Otto Friedrich Gebhard von Ramin zbudował pałac Brunn, w miejscu dawnego dworu von Raminów. Pałac ze swoimi dwoma wieżami, flankującymi ryzalit ze sterczynami oraz krenelażem nawiązywał stylistyką do angielskiego neogotyku. W szczycie środkowego ryzalitu umieszczono herb rodziny von Ramin- czerwony sierp na srebrnym polu. Na przełomie 1945/1946 roku pałac podpalono, po wojnie przez kilka lat stały jeszcze mury obwodowe budowli.
W Centrum: Teatr Miejski mieścił się przy pl. Żołnierza 13. Zbudowano go w oparciu o środki finansowe szczecińskiego kupiectwa w latach 1846-1849, według projektu architekta Carla Ferdinanda Langhausa, przez mistrza budowlanego Degnera. 21 października 1849 roku zainaugurowano jego działalność przedstawieniami „Egmont” – z muzyką Ludwika van Beethovena. 24 kwietnia 1899 roku rozpoczęto przebudowę teatru, przebudowując główne wejście od strony zachodniej, a tworząc je, wysunięto w kierunku zachodnim obszerną halę wejściową z 3 arkadowymi wejściami, zwieńczoną w narożnikach dwoma wieżyczkami.
W Centrum: Szczeciński Dom Koncertowy i Stowarzyszeniowy – Stettiner Concert – und Vereinshaus, zbudowany został w latach 1883-1884 przy ul. Małopolskiej 48, przy zbiegu z ul. Matejki. Budynek powstał z inicjatywy sławnego organisty- Carla Adolfa Lorenza, oraz konsula Heegewaldta. Twórca domu koncertowego- architekt Franz Schwechten z Berlina, stworzył piękny, neorenesansowy budynek, wzorowany na rezydencjach Florencji. Budynek został mocno uszkodzony podczas II wojny światowej, a jego ruiny rozebrano w 1962 roku.
