Marzeniem każdego, uprawiającego sport jest start na Igrzyskach Olimpijskich, zaś zwieńczeniem tego marzenia – medal olimpijski. Miano „olimpijczyka”, to nie tylko osobista satysfakcja, ale szansa przejścia do historii. W tej rubryce chcemy przypominać sylwetki szczecińskich „wybrańców losu”. Kto wie, może Waszym sąsiadem jest… legenda polskiego sportu?
IZABELLA ANTONOWICZ-SZUSZKIEWICZ
Ukończyła Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. Kajakarka. Urodziła się 16 marca 1942 roku w Wilnie. Dzisiaj emerytka, w wolnych chwilach maluje na szkle. Przed laty wraz z mężem Władysławem Szuszkiewiczem (zm. 2007), także kajakarzem i także olimpijczykiem, brązowym medalistą IO w Monachium (1972), prowadziła kiosk LOTTO przy szpitalu kolejowym. Do historii sportu przeszła jako jedna z niewielu osób, które wystąpiły trzykrotnie z rzędu na igrzyskach olimpijskich.
Przez dwanaście lat kariery sportowej (1960-1972) pani Izabela zgromadziła dość pokaźny dorobek medalowy i dzisiaj może pochwalić się: 21-krotnym tytułem mistrzyni Polski (1961-1972), srebrnym medalem Mistrzostw Europy w Snagov w konkurencji K-4 na 500 m, czterokrotnym finałem mistrzostw świata i trzykrotnym mistrzostw Europy i – jak już wspomniałem – trzykrotnym udziałem w igrzyskach olimpijskich; w Tokio (1964) – w dwójkach (K-2) na 500 m zajęła 8. miejsce w finale, w Meksyku (1968) była 9. w tej samej konkurencji, zaś w Monachium (1972) zajęła 6. miejsce.
Dzisiaj o swojej sportowej przygodzie mówi krótko: – Sport uczy punktualności. Sport uczy życia w większej grupie. I – co najważniejsze – uczy pokory. Dzisiaj, po latach, przeglądając zdjęcia, wycinki z gazet, oglądając stosy medali, leżących w szufladzie, troszeczkę żal, że nie udało mi się nigdy stanąć na tym najważniejszym, dla każdego sportowca podium – podium olimpijskim. Ale takie jest właśnie życie. Nie wszystko, czego byśmy chcieli, dostajemy od losu…
rp
