Argentyńska artystka Marina Otero w projekcie „Fuck me” konfrontuje widzów z własną biografią, upływem czasu i ograniczeniami ciała, balansując między dokumentem, performansem i fikcją. Natomiast „The Choice” litewskiej reżyserki Gintarė Radvilavičiūtė inspirowany jest historią tancerki i gimnastyczki Edith Eger, która jako więźniarka obozu w Auschwitz występowała dla Josefa Mengele. Spektakl, wykorzystujący taniec i lalki, opowiada o traumie, pamięci i odzyskiwaniu wolności.

Mit o utracie i żałobie powraca w „Orfeuszu” przygotowanym przez Annę Smolar i Tomasza Śpiewaka z TR Warszawa. Twórcy zastanawiają się nad współczesnymi rytuałami przeżywania straty oraz nad społecznym potencjałem żałoby.

Francuska artystka Sophie Mayeux w „Poussière” tworzy poetycką opowieść o kruchości świata i kryzysie ekologicznym, wykorzystując metaforę kosmicznego pyłu i technikę lalkową.

Konkurs zamknie „Kocham balet” choreografki Ramoya Nagabczyńskiej. Cztery tancerki – Aleksandra Borys, Karolina Kraczkowska, Nagabczyńska oraz Iza Szostak – analizują wpływ edukacji baletowej na ciało i tożsamość.

Festiwal kieruje ofertę również do młodszej publiczności. W sekcji Młodzi na Kontrapunkcie pojawią się spektakle dla dzieci i młodzieży oraz premiera w Teatrze Lalek Pleciuga – przedstawienie o pierwszej miłości „Czy to M…?” w reżyserii Moniki Czajkowskiej. Festiwalowi towarzyszyć będą również liczne wydarzenia dodatkowe, a obok Grand Prix i Nagrody Publiczności po raz pierwszy przyznana zostanie Nagroda im. Anny Garlickiej, wieloletniej dyrektorki Kontrapunktu, honorująca wybitną osobowość festiwalu.

Tegoroczny Kontrapunkt zapowiada się jako święto teatru, który nie ucieka od trudnych tematów – przeciwnie, stawia je w centrum sceny i oddaje głos twórcom próbującym opisać świat, w którym żyjemy.