Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami prawa, aby mówić o możliwości rozwodu, musi nastąpić tak zwany „zupełny i trwały rozkład pożycia”. Co to oznacza w praktyce? Jest to rozumiane jako całkowity zanik więzi emocjonalnej, fizycznej oraz gospodarczej między małżonkami, oraz brak szansy na odbudowanie tych relacji. Rozwód może zostać orzeczony na podstawie zgodnego wniosku stron. Wówczas strony zawierają porozumienie w sprawie ustalenia kontaktów z małoletnim dzieckiem, alimentów, ewentualnie podziału majątku. W takiej sytuacji sąd nie prowadzi długotrwałego postępowania dowodowego.

W sytuacjach konfliktowych i przy braku porozumienia możliwe jest orzeczenie rozwodu z winą. Sąd orzeka o winie jednego lub obojga. To znaczy, że ponosi/ ponoszą odpowiedzialność za rozkład wspólnego pożycia małżeńskiego. Orzeczenie o winie nie wpływa bezpośrednio na później podejmowany podział majątku, ale może mieć już wpływ na zasądzenie alimentów na byłego małżonka. Sprawa rozwodowa, w której małżonkowie decydują się walczyć o winę, zazwyczaj trwa znacznie dłużej niż w sprawach bez orzekania o winie. Wymaga bowiem prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność winy w rozkładzie małżeńskim.

Co z małoletnimi dziećmi małżonków w momencie rozwodu? W takiej sytuacji istnieje konieczność uregulowania kwestii opieki nad nimi. Sąd zawsze bierze pod uwagę przede wszystkim dobro dziecka. W sytuacji kiedy małżonkowie nie mogą dojść do porozumienia w zakresie dalszej opieki nad dziećmi, już po ustaniu małżeństwa, sąd ustala który z rodziców będzie sprawował opiekę nad dzieckiem, jakie będzie jego miejsce zamieszkania. Na utrzymanie dziecka łożą rodzice wspólnie, tyle tylko, że ten rodzic, który na co dzień nie jest z dzieckiem, ma ustalone tzw. alimenty. Kosztami utrzymania dziecka są obciążeni rodzice wspólnie. Niezwykle istotna w tego rodzaju sprawach jest inicjatywa dowodowa i aktywność w postępowaniu przed sądem, a przede wszystkim szczera rozmowa z klientem i rzeczowa ocena sytuacji.