Helena Kurcyusz, niezwykła postać, architektka, a przez wiele lat główna urbanistka województwa szczecińskiego – to ona niejako wymyśliła Szczecin na nowo. Była również animatorką życia kulturalnego, m.in. zainicjowała powstanie Klubu 13 Muz. Helunia – taki pseudonim nosiła, gdy działała w AK, po wojnie zamieszkała w pięknej willi z lat 30-tych, przy ulicy Wyspiańskiego 7. Prowadziła otwarty dom, do którego zaglądali artyści i ludzie związani z kulturą. Po jej śmierci willa z czasem zmieniła właściciela, by finalnie trafić w ręce dr hab. n. med. Katarzyny Sporniak-Tutak i dr. Marcina Tutaka, którzy przenieśli w jej mury swoją klinikę stomatologiczną Aesthetic Dent.
Pani doktor zachwycona budynkiem, urokliwą okolicą i postacią samej Heleny Kurcyusz, postanowiła, że zachowa dawny klimat tego miejsca i uczci też postać samej Heluni. Już w poczekalni wita nas duży portret głównej architektki Szczecina stworzony przez malarza Karola Bąka. – Ulicą Wyspiańskiego jeździliśmy z mężem przez wiele lat, nasza klinika mieściła się wówczas przy ul. Niedziałkowskiego. Zawsze podobała nam się ta okolica. Wiosną – piękna zieleń, jesienią – złoto. Myślałam sobie, że fajnie byłoby tu zamieszkać, ale wtedy to życzenie wydawało się abstrakcyjne – mówi dr Katarzyna Sporniak-Tutak. – Gabinet na Niedziałkowskiego, który mierzył 100 m2, zaczynał nam się rozrastać i personalnie i sprzętowo. Przestaliśmy się tam mieścić. I któregoś dnia, przejeżdżając znowu ulicą Wyspiańskiego, na budynku domu, w którym się teraz znajdujemy, został zawieszony baner z informacją o sprzedaży tej nieruchomości. Umówiliśmy z właścicielem budynku. Okazało się, że dom ma ok. 400 m2, ale tak jak z zewnątrz dobrze się prezentował, tak w środku już znacznie mniej. Był zaniedbany, wymagał rzetelnego remontu. Jednak jego powierzchnia i potencjał, jeśli chodzi o klinikę w tym miejscu, był bardzo przekonujący. Sprzedaliśmy zatem nasz dom na Bezrzeczu i wzięliśmy kredyt. Był 2015 rok.
W międzyczasie dr Katarzyna dowiedziała się o tym, kim była dawna właścicielka willi przy Wyspiańskiego. – Przeczytałam chyba wszystko na temat Heluni – mówi. – Zachwyciła mnie jej osobowość, charakter i siła woli, dzięki której przeżyła wojnę i obóz koncentracyjny. I to jeszcze bardziej utwierdziło mnie w przekonaniu, że powinniśmy przenieść do tego budynku naszą pracę.
Architekci pomogli nowym właścicielom przearanżować wnętrza i zaczął się długi i mozolny remont, który trwał 4 lata. Klinika ruszyła z początkiem 2019 roku. – Od samego początku bardzo zależało mi, by zachować klimat starej willi i pogodzić go z usługami medycznymi, które wymagają nowoczesnej stylizacji – podkreśla dr hab. n. med. Sporniak-Tutak. – Między innymi wymieniono całą instalację, wstawiono nowe okna, drewniane schody wewnętrzne zamieniono na betonowe. Stolarkę wewnętrzną wykonała firma z Gryfina. Zrobiła wszystkie drzwi, meble, boazerie. W związku z tym, że mam sentyment do lekkiego retro, takie akcenty musiały pojawić się w gabinetach. W tym stylu utrzymane są biurka regał z książkami, komoda. Podłoga jest ceramiczna, ze względów czysto praktycznych – w końcu są tu gabinety lekarskie – jednak wyglądem przypominająca drewno. Długo wybieraliśmy lampy. Dwie trafiły z domu na Bezrzeczu. Nie pasowały do naszego nowego mieszkania w bloku, gdzie się przeprowadziliśmy, a tu się idealnie wkomponowały.
Obrazy, przedstawiające bajkowe wizerunki kobiet, które zawisły na ścianach kliniki, reprezentujące nurt w malarstwie zwany realizmem magicznym, to dzieło wspomnianego na początku Karola Bąka. – Zależało mi na tym, by pacjent nie czuł się do końca, że jest w klinice, tylko trochę jak w hotelu.
W poczekalni leżą albumy ze sztuką, książki. Pacjent może po nie sięgnąć, napić się kawy albo herbaty i po prostu oderwać się od prozy życia codziennego – dodaje z uśmiechem pani doktor. – Poza tym ani ja, ani cala reszta zespołu kliniki już nie wyobrażamy sobie pracować w innym miejscu.
– Reklama –
