Prestiż przekracza granicę! Chcemy zaproponować Wam krótkie, bliskie wypady do sąsiadujących z Pomorzem Zachodnim landów – Brandenburgii i Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Do odbycia podróży chcemy przekonać Was prezentując absolutnie fantastyczne i zaskakujące miejsca albo związane z nimi opowieści. Na pierwszy ogień postać jednego z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych artystów i jego wielkie (także dosłownie) dzieła w obu sąsiednich landach.
Każdy kto wjeżdżał do meklemburskiego Neubrandenburga autem albo pociągiem widząc to osobliwe 11-piętrowe cudo musiał przecierać ze zdumienia oczy, o ile wcześniej przez hiper jaskrowość barw mu ich nie wyjarało. Oczy mogą też pęknąć odwiedzającym Templin w Brandenburgii, gdzie w uzdrowiskowej dzielnicy Postheim wśród gęstego lasu stoi monstrualny betonowy panelak w kształcie gwiazdy o równie intensywnych barwach i jeszcze bardziej zaskakujących wzorach. To wcale nie przykłady ekstremalnej pastelozy, czyli malowania elewacji bloków farbami wybranymi na promocji w Lerła Męrlę przez panią Basię z Administracji, ale unikatowe dzieła sztuki, jednego z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych artystów – Michaela Fischer-Art’a.
Michael Fischer-Art urodził się w 1969 roku w sercu NRD – Lipsku. Początek jego kariery przypada na polityczny przełom i zjednoczenie Niemiec i ewidentnie te wydarzenia odcisnęły na nim wyraźne piętno. Wskazuje na to polityczne i społeczne zaangażowanie tematyki jego prac, ale też wyrazista działalność publiczna. Tematyką wielu jest pochwała socjalizmu, przy ostrej krytyce kapitalizmu i konsumpcji, ale też nawiązania do ważnych historycznych wydarzeń, m.in. zburzenia Muru Berlińskiego, zatonięcia atomowego Kurska, czy terrorystycznych ataków na World Trade Center w Nowym Jorku. W zachłyśnięciu się nowymi możliwościami świeżo otwartego świata zachodu należy dopatrywać się umiłowania do intensywnych barw, odważnych pociągnięć i figur. Nie bez znaczenia jest też gatunkowa przynależność jego sztuki, bliska pop-art’owi. Fischer-Art szybko też znalazł swój znak rozpoznawczy, którym stały się oryginalne postaci. Jego komiksowe „ludziki” mogą śmiało konkurować z podobnymi postaciami znanymi z twórczości Keith’a Haring’a, czy James’a Rizzi’ego.
Wśród najbardziej znanych obrazów w przestrzeni publicznej należy wymienić elewację kamienicy przy słynnej Karl Liebknecht Straße (pieszczotliwie nazywaną Karli) w Lipsku, bibliotekę uniwersytecką we Freibergu albo Komiksową Fontannę (Comic Fountain), którą Fischer-Art zaprojektował dla Frankfurtu nad Odrą. Dziś to symbol i jedna największych atrakcji miasta. Sławę przyniósł mu zrealizowany w rodzinnym Lipsku wielki mural (3000 m2) powstały z okazji 20. rocznicy upadku Muru Berlińskiego. Malowidło zdobi ślepą ścianę Brühl Arkaden i Hotelu Marriott. Niestety lada chwila zniknie z krajobrazu miasta, gdyż cenna działka przy handlowym corso Brühl jest zabudowywana.
Tym samym, powstałe w 2016 roku, dzieło w Templinie zyska jeszcze bardziej na wartości, już teraz uznane za największe malowidło fasadowe w Europie. Monstrualny mural zdobi ściany kompleksu hotelowego AHORN Seehotel Templin. Resort jest położony w dzielnicy Postheim nad krystalicznie czystym Lübbesee. Socmodernistyczny panelak z prefabrykatów betonowych powstał w 1984 roku jako ośrodek wczasowy Wolnej Konfederacji Niemieckich Związków Zawodowych (Freie Deutsche Gewerkschaftsbund — FDGB) „Friedrich Engels”. Wieżowiec (12 kondygnacji, w tym jedna podziemna) ma kształt trójramiennej gwiazdy, to tzw. dom wiatrakowy. Hotel oferuje ponad 400 pokoi dla ponad 1000 gości, a także kryty basen, panoramiczną restaurację oraz prywatną plażę. Jest największym obiektem noclegowym i wypoczynkowym w Brandenburgii.
Od 2016 roku skrajne ściany oraz łączące wszystkie trzy gmachy atrium pokrywają malowidła figuralne Fischer-Arta, że znanymi doskonale komiksowymi postaciami uzupełnione o figury „okazjonalne” – rybek i innych jeziorowych stworzeń. Elewacje boczne to zaś olbrzymie słońce, tęcza, pryzmat czy kolorowe nieregularne kleksy i plamy. By zamalować 12 500 m2 smutnego i szarego betonu Fischer-Art zużył ponad osiem ton farby akrylowej. Oprócz elewacji zaprojektował także fontannę w lobby, a także wystrój restauracji i barów. Jego obrazy zdobią też każdy z hotelowych pokoi. Właściciele hotelu planują jeszcze stworzenie parku Jego rzeźb.
Istniejący mural oraz śmiałe plany na przyszłość mają poparcie władz miasta, które widzą w tym atrakcję turystyczną. Dotychczas największą była… Angela Merkel, bo to właśnie tu spędziła dziedzictwo i młodość. Notabene Cesarzowa Europy polityczną emeryturę spędza w oddalonym zaledwie 20 km dalej malutkim Hohenwalde. Nie wiadomo czy templińskie dzieło Fischer-Arta zyskało uznanie byłej Kanclerz, ale wiadomo, że w 2004 roku artysta osobiście wręczył jej portret swojego autorstwa.
Żegnamy Templin i Brandenburgię. Wędrujemy jakieś pół setki kilometrów na północ, do Neubrandenburga, jednego z największych miast Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Między torami kolejowym, po których kursuje łącząca Szczecin z Lubecką Linia Bram Miejskich, a samochodową ekspresową wprowadzającą ruch z Autostrady A20 w staromiejski Friedrich Engels Ring stoją brzydkie industrialne zabudowania. Hale, pawilony, garaże, składowiska oraz… jedenastopiętrowe NRD-owskie centrum biurowe, a dziś biznesowy kompleks o dumnej nazwie – PHÖNIXEUM GmbH & Co. KG. Jeszcze kilka lat temu nikt nie zwróciłby uwagi na szary betonowy blok, ale być może zajęłyby by się nim buldożery, by zrobić miejsce na coś większego, wyższego i przede wszystkim nowocześniejszego.
Realizacja ostatniego ze scenariuszy dziś jednak mogłaby być trudna do wdrożenia, bo od dekady, to do niedawna ponure gmaszysko stało się atrakcją Neubrandenburga. Tak, tak, to za sprawą kolejnego fasadowego malowidła Michaela Fischer-Arta. Malunki powstały dekadę temu, w 2013 roku. Projekt kosztował 1 500 000 €. Tajemnicę tej pracy odkrywa się dopiero stając przed południową elewacją panelaka, niewidoczną z okien pociągu. Zdobi ją monstrualny mural z komiksowymi postaciami, które „wcielają” się tu w pracowników biurowych. Gdyby dokładniej przyjrzeć się wielkiemu obrazowi, bez problemu można odnaleźć mniej lub bardziej żartobliwe albo kąśliwe komentarze względem choćby biurokracji.
Swoje znaczenie mają także wzory na ścianach biurowca. Zachodnia elewacja to Büronester — biurowe gniazda, na wschodniej zaś widać „duże fale wywołane dobrym pomysłem na biznes”. To zdanie to cytat z oferty najmu powierzchni biurowych w Phönixeum, umieszczony w gablocie na parkingu.
– Reklama –
„Spotkanie” ze sztuką Michaela Fischer-Art’a to wielka przygoda, porównywalna z monstrualną wielkością samych dzieł. Fasady opisanych wieżowców zmieniają się w malarskie „płótna”, a że nie zmieszczą się w żadnej galerii, to działają na przestrzeń, w której tkwią.
Neubrandenburskim klinem wbija się w szare użytkowe przedmieścia, a templiński kontrastuje z przyrodą. Oba gmachy są niczym różowe okulary, powodują uśmiech i zapewniają chwilę naiwnej beztroski. Wspaniałą sprawa jest także zabawa z odczytywaniem czy interpretowaniem znaczeń komiksowych scen. Każdą ze sekwencji można „czytać” niczym barokowe wielkie malarskie sceny znane z obrazów Vinckboons’a czy Bruegel’a. Ileż tam się dzieje! Zresztą jak to w komiksie.
– Reklama –
